Zbulimi-i-Diabetit-gjatë-shtatzënisë…

Analizat e gjakut gjatë shtatzënisë rezultuan me një sëmundje autoimune…

Duke qenë 27 vjeçe, u martua me një njoftim emocionuesse brenda meje po rritej një fëmijë. Burri im dhe unë sapo kishin blerë njështëpi të bukur private pranë familjes sonë me një fermë  dhe plot ëndrra të pafundme për të ardhmentonë. Ne të dy punonim në botën e artit të Tatuazheve dhe modelimit me një shprese të re për të qenë prindër.

Unë zbulova lajmin e shtatzënisë në gusht 2017 dhe lajmin e sëmundjes me diabet T1 në 1 shtator. Ditës më të bukur të jetës sime iu shtua lajmi i keq i Diabetit. 

Si rezultat i jetesës me një HbA1c  15, 6, fëmija im i palindur akoma nuk mund të mbijetonte në trupin tim. Kur ky lajm agresiv më goditi menjëherë, mendoja se nuk do të kisha kurrë lajme të tilla traumatike. Lajmet u kthyen në fakte dhe faktet u kthyen në zgjedhje.

Unë kisha zgjedhjen të punoja shumë për të rifituarfuqinë që kisha nevojë për të mbijetuar përmes asaj që do të vinte. Depresioni po më shtohej, ankthi ishte natyra e dytë. Duke ditur se më duhej të mësoja sesi të jetonim me trupin tim të ri fizik, më duhej të dorëzohesha për një realitet të ri që do të merrte kontrollin e gjendjes time mendore.

Aktiviteti normal gradualisht u bë aq sfidues sa që më në fund e lash edhe punën.

Ndjeva që po humbisja gjithçka. Injeksione pafund .Pyetje me veten:  Mund të fle? Duhet të qëndroj zgjuar? A e ha këtë, apo atë?

Dëshpërimi arriti kulmin në një moment  kur u përpoqa ta braktisja burrin për arsyese dëshiroja që ai të vazhdonte  të ishtei lumtur. Kisha kaq frikë se nuk do të përparoja dhe nuk do t’i jepja mënjë  fëmijë dhe mendova se përfundimi i martesës sonë po bëhej më dukshëm. Por më pas ndodhën shumë gjëra dhe kuptova që ata njerëz që më rrethonin ishin njerëzit që më donin më shumë.

Prandaj, unë jam këtu për të deklaruar se kam gabuar.Përveç kësaj sëmundje, ka një gjë më të sigurtë që unë do të jem me bashkëshortin  tim derisa vdekja të na ndajë. Më kujtohet në sëmundje dhe në shëndet, ai do të jetë atje.

Mësoni më shumë për këtë sëmundje dhe lexoni historitëe njerëzve të tjerë, gjej inkurajim që të jesh pjesë e lëvizjes që ndihmon dikë si unë. Ne të gjithë jemi kaq unike, por ne të gjithë kemi të njëjtën dashuri për veten tonë për të mbijetuar. Do të ketë një kurë dhe nuk do t’i harrojhapat që mora për të kapërcyer ato momente kur nuk e dija se çfarë do të ndodhte më pas.

Print Friendly, PDF & Email