Kontrolli perioperativ i glukozës në pacientët me diabet që i nënshtrohen kirurgjisë

Hiperglicemia në periudhën perioperative është e lidhur me disa rezultate negative, përfshirë infeksionin e plagëve, pneumoninë dhe problemet kardiovaskulare.  Dëshmia e kufizuar sygjeron që kontrolli i mirë i glukozës ka të ngjarë të jetë i dobishëm në reduktimin e vdekshmërisë postoperative, kohëzgjatjen e qëndrimit në spital dhe komplikacioneve kardiovaskulare siç është goditja në tru.
Udhëzime për arritjen e kontrollit të mirë të glukozës perioperative janë të disponueshme, por nuk kanë detaje të mjaftueshme..

Vlerësimi paraoperativ

Hemoglobina A 1c (HbA 1c ) duhet të kontrollohet para operimit në të gjithë pacientët me diabet për të vlerësuar kontrollin e glukozës. Edhe pse nivelet më të larta janë të lidhura me rezultate të pafavorshme, nuk ka prova që tregon se shtyrja e operacionit për të përmirësuar kontrollin e glukozës është i dobishëm. Nivelet perioperative të glukozës janë treguar të ndikojnë në rezultatet kirurgjike më shumë se HbA 1c . Megjithatë, është e arsyeshme të shtyhet kirurgjia zgjedhore në pacientët me HbA 1c mbi 8% nëse situata do të intensifikojë strategjitë e menaxhimit të diabetit. Hiperglicemia e rëndë (glukoza> 250 mg / dL), me ose pa dekompensim metabolik, garanton shtyrjen e operacionit elektiv.

Gjatë vlerësimit paraoperativ të pacientëve me diabet, është e rëndësishme të rishikohet kontrolli i tanishëm i glikemisë dhe farmakoterapia dhe t’u ofrohet pacientit udhëzime me shkrim se si të rregullojnë medikamentet një ditë më parë dhe mëngjesin e operacionit. Në përgjithësi, një ditë para operacionit, pacientët mund të vazhdojnë të gjitha medikamentet përfshirë metformin. Shqetësimet për acidozitetin laktik të nxitur nga metformina ose efekte të tjera të padëshirueshme, kur ky ilaç administrohet para operacionit, janë kryesisht të pabazuara.  Medikamenti i vetëm që mund të ketë nevojë për rregullimin e dozës një ditë para operacionit është një insulinë bazë e vepruar gjatë natës. Nëse pacientët marrin doza të papërshtatshme të insulinës bazale (> 60% të dozës së përditshme të insulinës), që predispozojnë për hipoglikeminë gjatë një agjërimi të zgjatur, doza duhet të reduktohet nga 50% deri në 75%. Kjo është veçanërisht e rëndësishme për pacientët me kequshqyerje ose sëmundje të tjera shoqëruese të tilla si mungesa e veshkave dhe hepatike, të cilat rrisin rrezikun për hipoglikeminë. Një studim i vëzhgimit të kohëve të fundit në pacientët me diabet të tipit 2 tregoi se doza optimale bazale e insulinës në mbrëmjen para operacionit është rreth 75% e dozës normale.

Administrimi i sygjeruar i medikamenteve të insulinës dhe medikamenteve të tjera të diabetit në mëngjesin e operacionit

Kur pacientët raportojnë për kirurgji në mëngjes, duhet të regjistrohet glukoza e tyre në gjak dhe koha dhe dozat e mjekimit të fundit të diabetit. Hipoglikemia (glukoza <70 mg / dL) duhet të trajtohet me tableta glukoze ose xhel nëse ushqimi ose pirja nuk lejohet. Për pacientët që marrin insulinë ose sulfonilure, është e dëshirueshme që glukoza në gjak të jetë më e madhe se 100 mg / dL para fillimit të operacionit. Nëse glukoza e gjakut është më e madhe se 180 mg / dL, shpesh administrohet një dozë plotësuese e korrigjimit të insulinës me veprim të shpejtë. Infuzion intravenoz të insulinës mund të duhet të iniciohet në disa kushte (p.sh., hiperglicemia e rëndë ose diabeti i tipit 1 me operacion të zgjatur). Duhet të miratohet një protokoll standard për dozimin e insulinës korrigjuese nënlëkurore dhe gjithashtu për infuzion intravenoz të infuzionit.

Për aq sa është e mundur, operacioni elektiv për pacientët me diabet duhet të planifikohet herët në mëngjes për të ndihmuar në kufizimin e kohëzgjatjes së agjërimit. Kur kjo është e pashmangshme, insulina bazë dhe insulina korrektuese korrigjuese duhet të administrohen siç është përshkruar më pare.

Menaxhimi intraoperativ i glukozës

Hiperglicemia intraoperative është shoqëruar me një sërë rezultatesh të padëshiruara kirurgjikale, por përfitimet e kontrollit të rreptë të glukozës gjatë kësaj periudhe janë të pasigurta. Një studim i rastësishëm i terapisë intensive të infuzionit të insulinës për të mbajtur glukozën në gjak në intervalin normal prej 80 deri në 100 mg / dL nuk u konstatua të favorizonte komplikime postoperative dhe mund të shoqërohet me dëmtime më të mëdha. Prandaj është e këshillueshme që të ruhet glukoza në gjak më pak se 180 mg / dL pa shkaktuar hipoglikeminë. Kjo mund të arrihet ose me anë të dozave suplementare nënlëkurore të insulinës me veprim të shpejtë të administruar çdo 2 orë ose me infuzion intravenoz të insulinës me monitorimin e glukozës në gjak çdo 1 deri në 2 orë.

Menaxhimi Postoperativ

Pas mbërritjes në zonën e kujdesit postoperativ, glukoza e gjakut duhet të kontrollohet dhe administrimi i insulinës intraoperative të rishikohet. Infuzion intravenoz të insulinës duhet të vazhdohet në pacientët të cilët e kanë marrë intraoperativisht dhe iniciuar nëse injeksioni insulinë nën lëkurë nuk ka qenë efektive në kontrollin e niveleve të glukozës në gjak. Terapia intensive e insulinës në periudhën postoperative është shoqëruar me rrezik më të vogël të infeksionit dhe morbiditet dhe vdekshmëri të përgjithshme, por objektivat ideale të glukozës nuk janë të qarta. Bazuar në studime në pacientë të tjerë të shtruar në spital (si kirurgjikale ashtu edhe ato jo-kirurgjikale), duket e arsyeshme të targetohet glukoza e gjakut në mes 100 dhe 140 mg / dL dhe glukoza e rastësishme në gjak midis 100 dhe 180 mg / dL.

Përfundime

Hiperglicemia paraqet rrezik të konsiderueshëm për pacientët kirurgjik dhe menaxhimi efektiv ka potencialin për të përmirësuar rezultatet kirurgjike në pacientët me diabet. Një program gjithëpërfshirës nga vlerësimi paraoperativ përmes kirurgjisë dhe kujdesit postoperativ dhe që arrin kulmin me udhëzime të qarta shkarkimi rreth ilaçeve të diabetit është i nevojshëm për të arritur këtë qëllim.

Print Friendly, PDF & Email